خانه >> مقررات >> مقررات کیفری >> مصوبات هیأت وزیران در امور کیفری >> آیین نامه اجرایی قانون استفاده از بیسیم های اختصاصی و غیر حرفه ای مصوبه ۱۳۶۱
بی سیم

آیین نامه اجرایی قانون استفاده از بیسیم های اختصاصی و غیر حرفه ای مصوبه ۱۳۶۱

آیین نامه اجرایی قانون استفاده از بیسیم های اختصاصی و غیر حرفه ای ( آماتوری) مصوب ۱۳۶۱/۱۱/۱۳ هیأت وزیران

‌قسمت اول ـ سیستم‌های اختصاصی

‌فصل اول ـ تعاریف

‌ماده ۱ ـ ایستگاه بیسیم اختصاصی، عبارت است از یک یا چند دستگاه فرستنده و گیرنده رادیویی و ادوات مربوطه (‌مثل منابع تغذیه و دستگاه‌های اندازه‌گیری و‌غیره) که برای برقراری ارتباط رادیویی اختصاصی تأسیس می‌گردد.

‌ماده ۲ ـ شبکه رادیویی عبارت است از، مجموعه یک یا چند ایستگاه ثابت و یا متحرک و یا هر دو که می‌تواند در عین حال با هم ارتباط داشته باشند.

‌ماده ۳ ـ پروانه ایستگاه عبارت است از اجازه نامه‌ای که تحت شرایط و مقررات خاصی برای تأسیس و استفاده از ایستگاه‌های اختصاصی صادر می‌گردد.

‌ماده ۴ ـ مسئول ایستگاه شخصی است که به موجب تعهدنامه کتبی، مسئولیت کلیه دستگاه‌ها و با ایستگاه‌های رادیویی و کارکنان مربوطه را از نظر عدم تجاوز و ‌تخلف از مقررات داخلی و بین‌المللی به عهده گرفته است.

‌ماده ۵ ـ قدرت خروجی فرستنده رادیویی عبارت است از قدرت خروجی فرستنده که به صورت PER) PEAK ENVELOP POWER)‌ به آنتن دستگاه‌ اعمال می‌شود.

‌فصل دوم ـ شرایط عمومی

‌ماده ۶ ـ متقاضی تأسیس ایستگاه‌های بیسیم اختصاصی، باید تقاضای کتبی خود را در مرکز و شهرستان‌ها، مستقیماً به وزارت پست و تلگراف و تلفن مدیریت‌ امور فرکانس و روابط بین‌الملل تسلیم و دو نسخه از نقشه یا کروکی دقیق شبکه رادیویی درخواستی را،با ذکر نام محل و فواصل دقیق ایستگاه‌های مورد نظر‌پیوست نماید.

‌ماده ۷ ـ با تأسیس ایستگاه‌های بیسیم اختصاص در صورتی موافقت خواهد شد که بنا به رأی کمیسیون فنی، تأمین نیازهای ارتباطی متقاضی، با استفاده از‌شبکه‌های مخابراتی کشور در زمان تقاضا مقدور نباشد و به علاوه لزوم آن مورد تأیید کمیسیون مزبور قرارگیرد.

‌ماده ۸ ـ کمیسیون فنی مرکب از سه نفر نمایندگان مدیریت امور فرکانس و روابط بین‌الملل و امور واگذاری مدارات شبکه‌های مخابراتی شرکت مخابرات ایران و‌با حکم رسمی وزارتی تشکیل می‌گردد.

‌ماده ۹ ـ در صورتی که درخواست متقاضی، مورد تأیید کمیسیون فنی قرار گیرد مدارک زیر باید تشکیل و به مدیریت امور فرکانس و روابط بین‌الملل وزارت پست‌و تلگراف و تلفن تسلیم شود، تا موافقت‌نامه تأسیس ایستگاه‌ها بیسیم اختصاصی و شرایط فنی مربوطه صادر و ابلاغ گردد.

الف ـ درخواست پروانه کار ایستگاه طبق نمونه شماره ۱ در دو نسخه.

ب ـ مشخصات فنی دستگاه‌های مورد نظر طبق نمونه شماره ۲ در دو نسخه.

ج ـ مشخصات مسئول کلی دستگاه‌ها که به موجب تعهدنامه کتبی (‌طبق نمونه شماره ۱ و

با رعایت مفاد ماده چهار آیین‌نامه معرفی می‌گردد در دو نسخه با دو‌قطعه عکس

مشارالیه.

‌د ـ چنانچه مسئول دستگاه‌ها، تبعه کشورهای خارجی باشد، علاوه بر مشخصات فرد و

ردیف (ج) فتوکپی گذرنامه پروانه اقامت و پروانه کار تبعه مذکور هر یک‌در دو نسخه

باید تهیه و و ارایه گردد.

ه‍ـ تعهد پرداخت حق‌الاستفاده از دستگاه‌های بیسیم اختصاصی که بر طبق ماده ۳ قانون بیسیم‌های اختصاصی محاسبه و مطالبه خواهد شد.

‌تبصره: نماینده انحصاری کارخانه‌های سازنده داخلی و خارجی دستگاه‌های بیسیم، برای تحصیل پروانه برقراری ارتباط آزمایشی، پیش‌بینی شده در تبصره ماده۳ قانون بیسیم‌های اختصاصی و رادیوآماتوری، علاوه بر موارد فوق‌الذکر مدارک زیر را نیز باید تهیه و ارایه نمایند.

‌الف ـ تصویر نامه نمایندگی انحصاری کارخانه سازنده دستگاه‌ها.

ب ـ تصویر نامه کارت بازرگانی در دو نسخه.

ج ـ تعهد کتبی مبنی بر عدم استفاده از دستگاه‌ها، جز در موارد آزمایشی (‌که جنبه بهره‌برداری نداشته باشد).

‌ماده ۱۰ ـ پس از صدور موافقت وزارت پست و تلگراف و تلفن با تأسیس ایستگاه‌های بیسیم اختصاصی، متقاضی مجاز است نسبت به سفارش و خرید‌دستگاه‌های بیسیم، مطابق با مشخصات فنی و تعداد و فرکانس‌های اختصاص یافته اقدام نماید.

تبصره ۱: در موارد استثنایی، که کمیسیون فنی مندرج در ماده ۷، قدرت‌های بیشتری را ضروری تشخیص دهد مطابق ضوابط فنی قدرت جدیدی تعیین و ابلاغ‌خواهد شد.

‌تبصره ۲ (اصلاحی ۳۰/۳/۱۳۶۲): در صورتی که فرکانس اختصاص یافته تا یک سال مورد استفاده قرار نگیرد وزارت پست و تلگراف و تلفن مختار خواهد بود استفاده از فرکانس‌های‌اختصاص یافته را لغو شده تلقی کند و در این صورت مراتب کتباً به متقاضی اعلام خواهد گردید. دستگاه‌های مخابرات ارتش جمهوری اسلامی ایران و ‌نیروهای سه‌گانه و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و قوای انتظامی، شهربانی، ژاندارمری و ‌کمیته انقلاب اسلامی از شمول این ماده معاف می‌باشد.[۱]

‌ماده ۱۱ ـ قدرت خروجی فرستنده‌های بیسیم، در شبکه‌های داخلی، با توجه به ماده ۵ آیین‌نامه به شرح زیر تعیین می‌گردد.

۱ ـ ۱۱ ـ فرستنده‌های بیسیم HF حداکثر یک‌صد وات

۲ ـ ۱۱ ـ فرستنده‌های بیسیم VHF و UHF و رپیتر حداکثر ۳۰ وات

۳ ـ ۱۱ ـ فرستنده بیسیم سیار حداکثر ۲۵ وات

۴ ـ ۱۱ ـ فرستنده‌های بیسیم دستی حداکثر ۲ وات

‌تبصره ۱: قدرت‌های خارج از این محدودیت‌ها برای همین نوع شبکه رادیویی نظامی و غیر نظامی پذیرفته نیست و در مورد کاربردها و سیستم‌ها و شبکه‌های‌ دیگر مطابق توصیه‌های اتحادیه بین‌المللی ارتباطات دور عمل خواهد گردید.

‌تبصره ۲: سایر مشخصات فنی ایستگاه‌ها با در نظر گرفتن توصیه‌های اتحادیه بین‌المللی ارتباطات دور و شرایط داخلی از طرف وزارت پست و تلگراف و تلفن‌تنظیم و به مورد اجرا گذاشته خواهد شد.

‌ماده ۱۲ (اصلاحی ۳۰/۳/۱۳۶۲))ـ فقط دستگاه‌هایی که تعداد و مشخصات فنی آنها به خصوص از جهت قدرت خروجی و فرکانس کار قبلاً مورد تأیید مدیریت امور فرکانس و روابط‌بین‌الملل وزارت پست و تلگراف و تلفن قرار گرفته باشد، می‌تواند وارد کشور گردد. دستگاه‌های مخابراتی نیروهای مسلح ارتش جمهوری اسلامی ایران و ‌قوای انتظامی شهربانی، ژاندارمری و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و کمیته انقلاب اسلامی از شمول این ماده معاف می‌باشد.[۲]

‌تبصره ۱: در مواردی که دستگاه‌های مخابراتی، جزو وسایل ضروری وسایط نقلیه از قبیل کشتی، هواپیما، هلیکوپتر و نظایر آن خریداری شده و مشخصات فنی‌ و فرکانس کارنجات داشته باشد با تصویب وزیر پست و تلگراف و تلفن اجازه ترخیص صادر و مورد استفاده خواهد گرفت و لزومی به رعایت تشریفات ترخیص‌ مندرج در این آیین‌نامه نخواهد بود.

‌تبصره ۲: اجازه ترخیص تجهیزات رادیویی وسایط نقلیه نظامی از طرف وزارت دفاع ملی صادر خواهد شد.

‌ماده ۱۳ ـ وزارت پست و تلگراف و تلفن مجاز است دستگاه‌های بیسیم وارده به کشور را هنگام ورود در گمرک و یا هر محل دیگری که مقتضی بداند نظر قدرت‌ فرستنده، فرکانس کار و حساسیت گیرنده و سایر مشخصات فنی آنها مورد آزمایش قرار دهد. (‌بررسی و آزمایش تجهیزات رادیویی نیروهای مسلح ارتش‌جمهوری اسلامی ایران و قوای انتظامی از شمول این ماده معاف می‌باشد).

‌ماده ۱۴ ـ هر نوع دستگاه فرستنده و گیرنده رادیویی، کریستال‌ها و هرگونه وسایل مربوط به شبکه‌های مخابراتی و سایر دستگاه‌هایی که با امواج رادیویی کار‌می‌کنند فقط در برابر احکام صادره از وزارت پست و تلگراف و تلفن از گمرکات کشور ترخیص خواهد شد به استثنای دستگاه‌های نیروهای ارتش جمهوری ‌اسلامی ایران و شهربانی، ژاندارمری و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و کمیته انقلاب اسلامی[۳]

‌تبصره: کلیه دستگاه‌های بیسیم و لوازم مخابراتی وارده به گمرکات کشور، در صورت عدم ترخیص و انقضای مهلت مقرر در قانون، متروکه تلقی شده، قابل‌فروش و حراج نبوده، باید به وزارت پست و تلگراف و تلفن تحویل گردد.

‌ماده ۱۵ ـ برای صدور احکام ترخیص باید مدارک زیر به وزارت پست و تلگراف و تلفن تسلیم گردد.

‌الف ـ اصل اسناد گمرکی شامل بارنامه ـ فاکتور گمرکی ـ لیست بسته‌بندی گواهی مبدأ و قبض انبار مربوطه با دو فتوکپی از هر کدام.

ب ـ اصل کاتالوک دستگاه‌ها.

ج ـ چک بدون مدت یا حواله بانکی، مبنی بر واریز پیش‌پرداخت حق‌الاستفاده سه ماهه دستگاه‌ها، طبق تعرفه مقرر در وجه وزارت پست و تلگراف و تلفن.

‌ماده ۱۶ – دستگاه‌های فرستنده و گیرنده و سایر وسایل مشروحه در ماده ۱۴ آیین‌نامه با رعایت مقررات گمرکی و پس از مطابقت کمی و کیفی با احکام ترخیص‌و اسناد گمرکی پیوست با تنظیم صورت جلسه‌ای طبق نمونه مربوطه (‌نمونه شماره ۴) با حضور و امضای صاحب کالا یا نماینده او و مأمور گمرکی مدیریت امور‌فرکانس و روابط بین‌الملل وزارت پست و تلگراف و تلفن و مأمور گمرک ترخیص و تحویل صاحب کالا و یا نماینده او خواهد گردید.

‌فصل سوم ـ صدور، تمدید، تغییر و لغو پروانه ایستگاه

ماده ۱۷ ـ پس از تأیید پیش‌پرداخت حق‌الاستفاده سه ماهه دستگاه‌ها توسط متقاضی و شروع بهره‌برداری طبق تبصره ۳ ماده سه قانون برای هر دستگاه فرستنده‌اعم از ثابت و یا متحرک انحصاراً یک پروانه صادر خواهد شد. ( نمونه شماره ۵)

‌ماده ۱۸ ـ مدت اعتبار پروانه ایستگاه حداکثر یک سال است و دارندگان آن می‌بایستی یک ماه قبل از انقضای مدت مزبور نسبت به تمدید آن اقدام نمایند.

‌ماده ۱۹ ـ دارندگان پروانه ایستگاه موظفند، هرگونه تغییرات حاصله در اطلاعات و مشخصات مندرج در پروانه ایستگاه و مدارک تسلیمی را بلافاصله به‌ مدیریت امور فرکانس و روابط بین‌الملل وزارت پست و تلگراف و تلفن اطلاع دهند.

‌ماده ۲۰ ـ هر زمانی که بنا به رأی کمیسیون فنی موضوع ماده ۸ همین آیین‌نامه، تأمین ارتباط اختصاصی، از طریق شبکه‌های مخابراتی کشور ممکن شود، مراتب‌ به مسئول کلی دستگاه‌ها یا مؤسسه مربوطه ابلاغ خواهد شد و از آن پس، پروانه ایستگاه خود به خود لغو گردیده، و بایستی ایستگاه بیسیم اختصاصی فوراً‌تعطیل و دستگاه‌ها از طرف وزارت پست و تلگراف و تلفن پلمپ گردد.

‌ماده ۲۱ ـ در صورت لغو پروانه قدیمی، به منظور صدور پردانه جدید یا تمدید آن بایستی پروانه اولی به وزارت پست و تلگراف و تلفن مسترد گردد.

‌ماده ۲۲ ـ پروانه کار ایستگاه و حقوق ناشیه از آن جزای و کلاً غیر قابل انتقال است و دارندگان پروانه مجاز نیستند دستگاه‌های بیسیم خود را در دسترس اشخاص‌دیگری بگذارد.

‌ماده ۲۳ ـ چنانچه حق استفاده از دستگاه‌های بیسیم اختصاص مرتباً از طرف صاحب پروانه پرداخت نشود وزارت پست و تلگراف و تلفن پروانه را لغو و از‌طریق مراجع قانونی از کار ایستگاه‌ها جلوگیری و نسبت به وصول طلب دولت اقدام خواهد کرد.

فصل چهارم ـ شرایط فنی کار ایستگاه‌های بیسیم اختصاصی

‌ماده ۲۴ ـ قبل از شروع کار هر ایستگاه بیسیم اختصاصی، اپراتور یا مسئول موظف است از فرکانس کار و قدرت خروجی مجاز دستگاه، اطمینان حاصل نماید و‌ طبق توصیه‌های سازنده دستگاه‌ها و مقررات دیگری که از طرف وزارت پست و تلگراف و تلفن ابلاغ می‌شود، آزمایش‌های مربوطه را با توجه به فواصل زمانی‌توصیه شده تکرار نماید.

‌ماده ۲۵ ـ تغییر فرکانس کار فرستنده، قبل و بعد از انجام مدولاسیون، باید در حد مجاز و توصیه شده از طرف اتحادیه بین‌المللی ارتباطات دور یا شرایط اعلام‌شده از طرف وزارت پست و تلگراف و تلفن باشد.

‌تبصره ۱: خرید، فروش و نگهداری هر نوع کریستال تولید فرکانس، بدون اجازه وزارت پست و تلگراف و تلفن ممنوع بوده، و در صورت کشف، به نفع ضبط‌ خواهد شد.

‌تبصره ۲: استفاده‌کنندگان از دستگاه‌های بیسیم، در صورت تعویض فرکانس کار دستگاه‌ها موظفند کریستال‌های قبلی را به وزارت پست و تلگراف و تلفن تحویل‌نمایند کریستال‌های مذکور به صورت امانی در وزارت پست و تلگراف و تلفن ضبط و نگهداری شده، در موقع تقاضا نسبت به استفاده از آنها و در صورت‌موافقت با واگذاری فرکانس مذکور قیمت مربوطه از طرف خریدار یا صاحبان کریستال‌ها مسترد خواهد شد.

‌ماده ۲۶ ـ هر ایستگاه اختصاصی، بایستی قبل از شروع به ارتباط و پس از خاتمه آن، مصرف ایستگاه CALLSICH را که قبلاً در پرونده درخواست کار ایستگاه،‌ثبت نموده چند دفعه اعلام و معرفی نماید.

‌ماده ۲۷ ـ حداکثر ارتفاع و فاصله آنتن ایستگاه‌ها، از فرودگاه‌ها یا محل‌هایی که از طرف وزارت پست و تلگراف و تلفن مشخص می‌شود، بایستی برمبنای شرایط‌و مقررات سازمان هواپیمایی کشوری که توسط وزارت پست و تلگراف اعلام خواهد شد، مطابق باشد.

‌تبصره: از لحاظ مراعات شرایط ایمنی پرواز، طبق مقررات مصوبه باید نسبت به رنگ‌آمیزی و گل‌ها و نصب چراغ خطر اقدام گردد.

فصل پنجم ـ مقررات کار ایستگاه و مسئولیت‌ها

‌ماده ۲۸ ـ ارسال پیام‌های رمز و بکار بردن دستگاه محرمانه کننده، و به طور کلی انجام هرگونه تغییراتی روی مشخصات دستگاه‌ها، و تغییر نوع کار و دستگاه‌ها و‌اتصال آنها به شبکه‌های مخابراتی عمومی، بدون اطلاع و کسب اجازه قبلی از وزارت پست و تلگراف و تلفن ممنوع است.

‌ماده ۲۹ ـ ایستگاه‌ها باید منحصراً برای امور مشخص شده و نوع ارتباط و محل تعیین شده در پروانه، مورد بهره‌برداری قرار گیرند.

ماده ۳۰ ـ هیچ مؤسسه یا شخص دیگری (‌اعم از حقوقی یا حقیقی) به جز صاحب پروانه، حق استفاده و بهره‌برداری مستقیم یا غیرمستقیم از ایستگاه را نخواهد‌داشت.

‌ماده ۳۱ ـ به منظور مراقبت در حسن اجرای شرایط ضوابط مندرج در این آیین‌نامه حاضر و قانون استفاده از بیسیم‌های اختصاصی و غیر حرفه‌ای (‌آماتوری)‌مصوب ششم اسفند ماه ۱۳۴۵ و اصلاحیه ماده سه آن مصوب ۹/۱۲/۱۳۶۰ مجلس شورای اسلامی بازرسان فنی وزارت

پست و تلگراف و تلفن می‌توانند با اجازه‌دادستان عمومی حوزه قضایی مربوطه دستگاه‌ها را در محل کار یا هر محل دیگری با رعایت مقررات مربوطه مورد بررسی و آزمایش قرار دهند.

‌تبصره: بازرسان فنی به پیشنهاد مدیریت امور فرکانس و روابط بین‌الملل و موافقت وزیر پست و تلگراف و تلفن برگزیده خواهند شد.

‌ماده ۳۲ ـ گزارش بازرسان فنی با هر گزارش دیگری در مورد عدم اجرای مقررات و شرایط مربوط به ایستگاه‌های بیسیم اختصاصی در کمیسیون فنی سه نفره‌ مورد بررسی قرار خواهد گرفت و پس از مشاهده و ثبوت تخلف از مقررات یاد شده (‌از نظر فنی) کمیسیون بر حسب مورد می‌تواند با تنظیم صورت مجلس رأی‌ به جلوگیری از کار ایستگاه و لغو پروانه مربوطه صادر و یا در اجرای مواد ۱۰ و ۱۱ و ۱۲ قانون بیسیم‌های اختصاصی و غیر حرفه‌ای (‌ آماتوری) پرونده امر را به‌ مقامات صالحه ارجاع نماید.

‌تبصره اصلاحی ۳۰/۳/۱۳۶۲): ایستگاه‌های رادیویی نیروهای مسلح ارتش جمهوری اسلامی ایران و قوای انتظامی شهربانی، ژاندارمری و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و کمیته انقلاب اسلامی از بازرسی‌ موضوع مواد ۳۱ و ۳۲ این آیین‌نامه معاف می‌باشند.

‌تبصره منسوخ: ایستگاه‌های رادیویی نیروهای مسلح ارتش جمهوری اسلامی ایران و قوای انتظامی (‌شهربانی، ژاندارمری و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی) از بازرسی‌موضوع مواد ۳۱ و ۳۲ این آیین‌نامه معاف می‌باشند.

ماده ۳۳ ـ وزارت پست و تلگراف و تلفن، دستگاه‌های فرستنده و گیرنده فاقد پروانه کار و با خارج سرویس را به منظور جلوگیری از استفاده غیر قانونی از آنها به‌ مصرف ممهور نموده و یا بر حسب تقاضای صاحب دستگاه‌ها اوراق خواهد کرد.

‌تبصره: تغییر محل فرستنده باید با اطلاع قبلی وزارت پست و تلگراف و تلفن صورت گیرد.

‌قسمت دوم ـ رادیو آماتوری

‌فصل اول ـ تعاریف

ماده ۳۴ ـ رادیو آماتوری، نوعی ارتباط رادیویی است که، به منظور خودآموزی و تبادل اطلاعات علمی و عملی و بررسی‌های فنی ارتباطی، بین‌ رادیوآماتوری‌های مجاز در دنیا، برقرار می‌گردد.

ماده ۳۵ ـ رادیوآماتور، کسی است که، به خاطر علاقه به فن ارتباط رادیویی و بدون هیچ‌گونه نظر انتفاعی و سیاسی، با دریافت پروانه رادیوآماتوری، از وزارت‌پست و تلگراف و تلفن نسبت به انجام آزمایشات رادیویی، به منظور پیشبرد علم رادیو الکترونیک اقدام می‌نماید.

‌ماده ۳۶ ـ ایستگاه رادیوآماتوری، عبارت است از مجموعه ثابت یا متحرکی، است که از یک یا چند دستگاه فرستنده و گیرنده و ادوات مربوطه به آن فراهم شده‌و پس از صدور پروانه مربوطه یا مسئولیت یک رادیوآماتور تأسیس و به منظور برقراری ارتباط موصوف باشد رادیوآماتوری مجاز مورد استفاده قرار می‌گیرد.

‌ماده ۳۷ ـ پروانه رادیوآماتوری اجازه نامه‌ای است که از طرف وزارت پست و تلگراف و تلفن به اشخاص حقیقی برای اشتغال به کارهای رادیوآماتوری صادر‌می‌گردد.

‌ماده ۳۸ ـ پیام عبارت است از علایم تلگرافی و یا سایر انواع علایم مخابراتی و همچنین مکالمات تلفنی که بین ایستگاه‌های رادیوآماتوری مبادله می‌گردد.

‌ماده ۳۹ ـ معرف یا CALLSION علامت مشخصه‌ای است که قبل و بعد از برقراری هر ارتباط رادیوآماتوری و به منظور ایستگاه اعلام می‌گردد.

‌ماده ۴۰ ـ پروانه تأسیس ایستگاه رادیوآماتوری، اجازه‌نامه‌ای است که توسط وزارت پست و تلگراف و تلفن، فقط برای دارندگان پروانه رادیوآماتوری، صادر‌می‌شود و به موجب آن، شخص رادیوآماتور با دریافت علامت خطاب، مجاز به تأسیس ایستگاه رادیوآماتوری و بهره‌برداری از دستگاه‌های فرستنده و گیرنده‌ای‌که خود آنها را ساخته و یا خریداری نموده است می‌شود.

‌ماده ۴۱ ـ انجمن رادیوآماتوری، عبارت است از مرکز تجمع رادیوآماتورهای مجاز و علاقه‌مندان، که به منظور تبادل نظر فنی و اشاره به رادیوآماتوری و کمک به‌رشد و تلفن و بروز استعدادهای نهفته، طبق اساس‌نامه‌ای که به تصویب وزارت پست و تلگراف و تلفن می‌رسد تأسیس می‌گردد.

‌ماده ۴۲ ـ اتحادیه رادیوآماتورهای ایران، که متشکل از کلیه رادیوآماتورهای ایرانی اعم از اعضای انجمن‌های رادیوآماتوری و غیره می‌باشد. مسئول ارتباط با‌انجمن‌ها و اتحادیه‌های رادیوآماتوری دیگر کشورهای جهان، و اتحادیه بین‌المللی رادیوآماتوری بوده، و اساس‌نامه تشکیل آن و حدود اختیارات آن بعداً توسط‌وزارت پست و تلگراف و تلفن تهیه و اعلام خواهد شد.

‌فصل دوم – انواع پروانه رادیوآماتوری و شرایط صدور پروانه

‌ماده ۴۳ ـ پروانه‌های رادیوآماتوری به درجات سه‌گانه: مبتدی (‌درجه ۳)، عمومی (‌درجه ۲) و پیشرفته (‌درجه یک) تقسیم می‌شوند.

‌ماده ۴۴ ـ پروانه رادیوآماتوری درجه ۳ (‌مبتدی) به کسانی داده می‌شود که دارای شرایط زیر باشد.

‌الف ـ داشتن حداقل ۱۶ سال تمام

ب ـ صلاحیت اخلاقی و سیاسی به تأیید مقامات ذی‌صلاح کشور

ج ـ قبولی در آزمون‌های کتبی و عملی مربوطه

‌تبصره ۱: آزمون عملی پروانه درجه ۳ (‌مبتدی) شامل مخابره مورس (‌حداقل ۵ کلمه در دقیق) است.

‌تبصره ۲: دارندگان پروانه رادیوآماتوری مبتدی، می‌توانند در باندهای آماتوری ۷، ۲۱ و ۲۸ مگاهرتز VHF از فرستنده تلگرافی با حداکثر قدرت متوسط ۳۰‌وات، استفاده نمایند.

‌ماده ۴۵ ـ پروانه رادیوآماتوری درجه ۲ (‌عمومی) به کسانی داده می‌شود که، علاوه بر دارا بودن شرایط الف ماده ۴۴ از عهده امتحانات مربوطه، برآیند و حداقل‌شش ماه با پروانه مبتدی کار کرده باشند.

‌تبصره ۱: آزمون عملی پروانه عمومی، شامل مخابره مورس (‌حداقل ۱۳ کلمه در دقیقه) است.

‌تبصره ۲: دارندگان پروانه رادیوآماتوری عمومی می‌توانند در کلیه باندهای آماتوری، از فرستنده‌ای با حداکثر قدرت ۱۰۰ وات، به صورت تلفنی و تلگرافی‌استفاده نمایند.

‌ماده ۴۶ ـ پروانه رادیوآماتوری پیشرفته، به کسانی داده می‌شود که، علاوه بر داشتن شرایط مندرج در ماده ۴۵ از عهده امتحانات تکمیلی برآیند.

‌تبصره: دارندگان پروانه رادیوآماتوری درجه ۱، مجاز به مخابره تلفنی و تلگرافی تله تایپ و ارسال تصویر SSPV در باندهای HF با حداکثر قدرت ۲۰۰ وات وVHF با حداکثر قدرت ۵۰ وات و UHF با حداکثر قدرت ۲۰ وات می‌باشند. در شرایط خاص، قدرت‌های مذکور به تشخیص مدیریت امور فرکانس و روابط‌بین‌الملل، تا ۴۰۰. وات قابل افزایش است.

‌ماده ۴۷ ـ ریز مواد امتحانی هر یک از درجات بالا به طور جداگانه تهیه شده و ضمیمه این آیین‌نامه می‌باشد. (‌ نمونه‌های ۶، ۷، ۸)

‌تبصره: امتحانات رادیوآماتوری غیر از موارد فوق‌العاده، در هر سال دو بار برگزار خواهد شد به قبول شدگان علاوه بر گواهی‌نامه درجه مربوطه، یک نسخه از‌قانون و آیین‌نامه مربوطه نیز اهدا می‌شود.

‌ماده ۴۸ ـ دارندگان پروانه رادیوآماتوری درجه ۱ و ۲، هر چهار سال یک بار، باید از عهده امتحانات مخابره با مورس درجه مربوطه برآیند.

‌ماده ۴۹ ـ برای دریافت پروانه رادیوآماتوری، مدارک زیر بایستی از طرف متقاضی تکمیل و به اداره کل امور فرکانس و روابط بین‌الملل وزارت پست و تلگراف و‌ تلفن تسلیم گردد.

‌الف ـ درخواست گواهی‌نامه رادیوآماتوری طبق نمونه مربوطه در دو نسخه (‌فرم شماره ۷).

ب ـ مشخصات فردی متقاضی طبق نمونه مربوطه در سه نسخه (‌فرم شماره ۳).

ج ـ عکس (۳ × ۲) چهار قطعه.

‌د ـ تصویر نامه یا رونوشت شناسنامه.

‌و ـ فیش پرداخت مبلغ ۵۰۰. ریال به حساب خزانه دولت.

‌ه‍ـ تصویر نامه پروانه رادیوآماتوری از خارج از کشور در صورت وجود.

ماده ۵۰ ـ برای دریافت پروانه تأسیس ایستگاه رادیوآماتوری، مدارک زیر بایستی از طرف متقاضی تکمیل و به مدیریت امور فرکانس و روابط بین‌الملل وزارت‌پست و تلگراف و تلفن تسلیم گردد.

‌الف ـ درخواست پروانه کار ایستگاه طبق نمونه مربوطه.

ب ـ تصویر نامه پروانه رادیوآماتوری.

ج ـ مشخصات فنی دستگاه رادیوآماتوری طبق نمونه مربوطه.

‌د ـ عکس (۳ × ۲) ۲ قطعه.

‌و ـ فیش پرداخت مبلغ یک هزار ریال به خزانه دولت.

‌ه‍ـ کروکی دقیق محل سکونت متقاضی و محل یا محدوده ایستگاه رادیوآماتوری.

(‌وزارت پست و تلگراف و تلفن پس از دریافت کروکی محل، امکان ایجاد مزاحمت احتمالی برای سایر ایستگاه‌های مخابرات و قیر مخابراتی را بررسی و نظر‌نهایی را به اطمینان از عدم مزاحمت اعلام خواهد کرد).

‌ماده ۵۱ ـ صدور پروانه رادیوآماتوری، برای اتباع خارجی، علاوه بر احراز شرایط مورد نیاز صدور پروانه‌ها، به شرط وجود شرایط مشابه و رفتار متقابل با‌متقاضیان ایرانی در کشور متبوع آنان موکول به تأیید مقامات مسئول امور اتباع بیگانه خواهدبود.

‌تبصره ۱: تبدیل پروانه رادیوآماتوری کشورهای دیگر، در صورت وجود شرایط مشابه و

رفتار متقابل، پس از تأیید صلاحیت فوق‌الذکر امکان‌پذیر خواهد بود.

‌تبصره ۲: پروانه تأسیس ایستگاه رادیوآماتوری، بایستی سالیانه تجدید شود. و جهت انجام آن، ارایه دفتر گزارش ایستگاه مندرج در ماده ۷۸ این آیین‌نامه ضروری‌است.

‌فصل سوم ـ شرایط پروانه رادیوآماتوری

‌ماده ۵۲ ـ مدت اعتبار پروانه‌های رادیوآماتوری، به شرح زیر می‌باشد.

‌الف ـ پروانه (‌مبتدی) دو سال و قابل تمدید فقط برای دو بار (‌نمونه ۸).

ب ـ پروانه‌های عمومی و پیشرفته، یک سال از تاریخ صدور (‌نمونه‌های ۹ و ۱۰).

‌ماده ۵۳ ـ هرگونه تغییر در مشخصات فنی (‌بند ج ماده ۵۰) فرستنده‌های رادیوآماتوری، بدون کسب اجازه قبلی از وزارت پست و تلگراف و تلفن ممنوع است.‌دارندگان پروانه رادیوآماتوری موظفند، هرگونه تغییرات حاصله، در نام و نشانی خود و ایستگاه رادیوآماتوری و آنتن را به وزارت پست و تلگراف و تلفن اطلاع‌دهند.

‌ماده ۵۴ ـ در صورت لغو یا تجدید پروانه رادیوآماتوری، نسخه اصلی آن بایستی به وزارت پست و تلگراف و تلفن مسترد گردد.

‌ماده ۵۵ ـ پروانه رادیوآماتوری و حقوق ناشیه از آن جزاً و کلاً غیر قابل انتقال است.

‌ماده ۵۶ ـ دارندگان فرستنده رادیوآماتوری، در صورت انصراف یا عدم استفاده از آن می‌توانند مراتب را به وزارت پست و تلگراف تلفن اطلاع دهند تا نسبت به‌پلمپ آن اقدام گردد.

‌فصل چهارم ـ شرایط فنی ایستگاه رادیوآماتوری

‌ماده ۵۷ ـ رادیوآماتوری موظف است فرستنده خود را قبل از بکار انداختن، روی فرکانس مجاز رادیوآماتوری، تنظیم و ثبات فرکانس کار آن را آزمایش کند و برابر‌دستورالعمل‌های فنی، مراقبت نماید که تغییر فرکانس از حد مجاز تجاوز ننماید.

‌ماده ۵۸ ـ پیام‌ها باید در باند مجاز آماتوری و با قدرت پخش و نوع پخش مندرجه، در مشخصات فنی ایستگاه رادیوآماتوری مخابره گردد.

‌ماده ۵۹ ـ در مواقع اضطراری و مخابره پیام‌های امدادطلبانه، سایر رادیوآماتورها مجاز نیستند روی فرکانس پیام‌های اضطراری، پیام مبادله نماید.

‌ماده ۶۰ ـ رادیوآماتور نباید در حین مبادله پیام، توسط ایستگاه‌های دیگر، روی فرکانس کار آنها وارد شود و همچنین در صورت مشاهده هرگونه تداخل، از طرف‌ایستگاه‌های غیر آماتوری بایستی بلافاصله مخابره روی آن فرکانس را قطع نماید و در اینگونه موارد رادیوآماتور، موظف است مراتب را سریعاً با مدیریت امور‌فرکانس و روابط بین‌الملل وزارت پست و تلگراف و تلفن گزارش نماید.

‌ماده ۶۱ ـ هر ایستگاه رادیوآماتوری، باید ترتیبات لازم جهت جلوگیری از انتشار ناخواسته شامل، انتشار خارج از باند HIISSION OUF – OF – BAND و‌انتشار اضافی SPURIOUS که خود مشتمل بر انتشار هارمونیک، انتشار پارازیتیک، حاصلضرب‌های اینتر مدولاسیون و حاصلضرب‌های تبدیل فرکانس است‌در حد بالاتر از سطح مجاز را بدهد.

‌ماده ۶۲ ـ آنتن‌های منصوبه در هر ایستگاه آماتوری، باید با مشخصات فنی مندرجه در مشخصات فنی ایستگاه رادیوآماتوری تطبیق نماید و از اتصال آنها به‌شبکه برق و خطوط ارتباطی جلوگیری شود.

‌ماده ۶۳ ـ حداکثر ارتفاع آنتن‌ها ۶۰۰ متر و برای آنتن‌هایی که به فاصله کمتر از نیم کیلومتر از یک فرودگاه مستقر گردیده است نباید از ۱۵ متر تجاوز نماید.

‌ماده ۶۴ ـ مخارج تغییر محل دستگاه‌های رادیوآماتوری ۷ در صورت احتمال ایجاد خطر یا مزاحمت برای سایر دستگاه‌های مخابراتی، مثل، انواع گیرنده‌های‌صوتی و تصویری و غیره و همچنین تحصیل اجازه برای نصب آنتن‌ها و یا عبور دادن سیم از روی ساختمان‌های متعلق به اشخاص، به عهده دارندگان پروانه‌آماتوری می‌باشد.

‌ماده ۶۵ ـ ورود هر نوع دستگاه‌های فرستنده و گیرنده رادیوآماتوری به کشور یا خروج آنها از کشور و یا هر نوع نقل و انتقال و فروش آنها به سار رادیوآماتورهای‌مجاز باید با کسب اجازه قبلی از وزارت پست و تلگراف و تلفن ـ مدیریت امور فرکانس و روابط بین‌الملل انجام گیرد.

‌فصل پنجم ـ مقررات ایستگاه‌ها

‌ماده ۶۶ ـ هر رادیوآماتور به وسیله یک معرف یا علامت خطاب (CALLSICN) که از طرف وزارت پست و تلگراف و تلفن تعیین خواهد شد، مشخص‌می‌گردد و آماتورها موظف هستند که، قبل و بعد از ارسال هر پیام، معرف خود را مخابره نمایند. معرف ایستگاه بایستی

حداقل ده دقیقه یک بار در زمان ارسال‌پیام تکرار شود.

‌ماده ۶۷ ـ سرعت مخابره معرف در مخابرات مورس، بین ۵ تا ۲۰ کلمه در دقیقه می‌باشد.

‌ماده ۶۸ ـ ارسال پیام به صورت رمز، کنایه و یا حاوی اطلاعات محرمانه، همچنین بکار بردن دستگاه رمزکننده برای کلیه ایستگاه‌های رادیوآماتوری، ممنوع‌می‌باشد.

‌تبصره: بدیهی است استفاده از کدهای متداول رادیوآماتوری، برای آماتورها مجاز

می‌باشد.

‌ماده ۶۹ ـ پیام‌های رادیوآماتوری، بایستی از موضوع فعالیت رادیوآماتوری (‌مندرج در ماده ۳۴) خارج نباشد، مگر در موارد اضطراری، جهت نجات از خطر سیل‌و زلزله و یا حوادث مشابه آن که، به طور رایگان انجام خواهد گرفت.

‌ماده ۷۰ ـ ایستگاه‌های رادیوآماتوری، نباید در جهت و برای تبلیغ و نشر عمومی و پخش اخبار آگهی تبلیغات سیاسی، اجتماعی، و تجاری و غیره بکار رود،‌همچنین استفاده از ایستگاه برای بهره‌برداری عمومی ممنوع می‌باشد.

‌ماده ۷۱ ـ ایستگاه‌های رادیوآماتوری، مجاز نیستند پیام‌هایی به صورت بخش‌نامه عمومی برای سایر رادیوآماتورها ارسال نمایند و پیام‌ها باید، فقط خطاب به‌یک و یا چند ایستگاه رادیوآماتوری طرف ارتباط باشد.

‌ماده ۷۲ ـ بکار بردن صفحات و یا نوارهای پر شده غیر مستهجن و غیر محرک برای آزمایش و معرفی ایستگاه‌های رادیوآماتوری آزاد بوده ولی برای استفاده‌های‌ تفریحی مجاز نمی‌باشد.

‌ماده ۷۳ ـ وزارت پست و تلگراف و تلفن می‌تواند در صورت نیاز مؤسسات آموزش و یا انجمن‌های غیر انتفاعی، مجوز فعالیت‌های آموزشی رادیوآماتوری در‌باندهای رادیوآماتوری را به نام اشخاص صادر نماید. اشخاص مذکور بایستی دارای پروانه رادیوآماتوری باشند.

‌تبصره: تأسیس یا تشکیل هر نوع دوره یا کلاس یا آموزشگاه برای آموزش فن رادیوآماتوری، علاوه بر اجازه مقامات ذی‌صلاح موکول به کسب اجازه قبلی از‌وزارت پست و تلگراف و تلفن می‌باشد.

‌ماده ۷۴ ـ رادیوآماتورها باید اصل و یا فتوکپی پروانه رادیوآماتوری و پروانه تأسیس ایستگاه رادیوآماتوری خود را در ایستگاه رادیوآماتوری نصب نمایند.

‌مسئولیت‌ها

‌ماده ۷۵ ـ رعایت مقررات عمومی داخلی و بین‌المللی رادیویی، برای تمام دارندگان پروانه رادیوآماتوری الزامی است.

‌ماده ۷۶ ـ دارندگان پروانه رادیوآماتوری، مجاز نیستند دستگاه‌های بیسیم موجود در ایستگاه خود را، در دسترس اشخاص که دارای پروانه رادیوآماتوری‌نمی‌باشند قرار دهند.

‌ماده ۷۷ ـ دارندگان پروانه رادیوآماتوری، مجاز نیستند پیام‌هایی که مربوط به آنها نمی‌باشد از ایستگاه خود دریافت نمایند و اگر چنین پیام‌هایی دریافت شد به‌هیچ وجه نباید متن یا رئوس مطالب آن جزاً و کلاً به کسی جز مقامات دولتی فاش نموده و یا از روی آنها نسخه‌برداری نمایند.

‌ماده ۷۸ ـ تماس ایستگاه‌های رادیوآماتوری به ایستگاه‌های غیرآماتوری ممنوع می‌باشد مگر در حوادث غیر مترقبه همچون سیل و زلزله و …. به منظور امداد و‌نجات جان افراد.

‌ماده ۷۹ ـ هر ایستگاه رادیوآماتوری بایستی دارای دفتر گزارش روزانه به صورت مجله (‌نه به صورت اوراق جداگانه) باشد که در آن اطلاعات لازم در مورد کلیه‌ارتباطات آن ایستگاه، که حداقل شامل تاریخ و ساعت برقراری ارتباط، باند فرکانس و مشخصات طرف تماس، توسط رادیوآماتور به طور مرتب ثبت و امضا‌گردیده و همواره برای بازرسی آماده باشد، دفتر گزارش روزانه قبل از استفاده در مرکز وسیله اداره کل امور فرکانس و روابط بین‌الملل و در شهرستان‌ها، وسیله‌ادارات مخابرات محل برگ شماری و ممهور

خواهد شد.

‌ماده ۸۰ ـ دفتر گزارش ایستگاه، باید لااقل برای مدت یک سال نگهداری شده، مطالب مندرج در آن بدون قلم خوردگی و کاملاً خوانا باشد.

‌ماده ۸۱ ـ رادیوآماتورها موظف هستند، در صورت مشاهده تخلف از مقررات این آیین‌نامه موارد آن را به مدیریت امور فرکانس و روابط بین‌الملل مربوطه اطلاع‌داده، متخلف را معرفی نمایند.

‌ماده ۸۲ ـ رادیوآماتورها در صورت علاقه به شرکت در برگزاری فعالیت‌های دسته جمعی یا مراسم خاص رادیوآماتوری باید قبلاً از مدیریت امور فرکانس و روابط‌بین‌الملل مجوز لازم را کسب نمایند.

‌میرحسین موسوی – نخست‌وزیر

زیرنویس:

[۱]– تبصره ۲ منسوخ: در صورتی که فرکانس اختصاص یافته تا یک سال مورد استفاده قرار نگیرد وزارت پست و تلگراف و تلفن مختار خواهد بود استفاده از فرکانس‌های‌اختصاص یافته را لغو شده تلقی کند و در این صورت مراتب کتباً به متقاضی اعلام خواهد گردید.

(‌دستگاه‌های مخابرات ارتش جمهوری اسلامی ایران و ‌نیروهای سه‌گانه و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از شمول این ماده معاف می‌باشد.

[۲]– اصلاحی به موجب همان مستند پیشین

[۳]– اصلااحی به موجب همان مستند پیشین

تذکر: مدیریت، کنترل، ساماندهی فرکانس رادیویی و خارج نمودن آن از دسترس عموم مردم بر عهده سازمان تنطیم مقررات و ارتباطات رادیویی که زیر نظر وزارت ارتباطات و فن آوری اطلاعات می باشد. بنابراین هر ماده از آیین نامه فوق که این امور بر عهده «وزارت پست‌ و تلگراف و تلفن» نهاده شده، سازمان فوق جایگزین آن گردید.

کاربرگرامی! در خصوص مجازات حمل و نگهداری بی سیم های غیرمجاز مقاله چهار قسمتی تهیه و منتشر شد که می توانید برای مطالعه به آن مراجعه نمایید.

منبع: مجموعه مصوبات دولت، جلد ۲، سال ۱۳۶۱، صفحه ۹۶۴ (این مصوبه در روزنامه رسمی کشور چاپ نشده است)

درباره ی علیرضا مرادی

با سلام، قاضی دادگستری تهران و عضو گروه تحریریه قضاوت آنلاین که در نظر دارم دانش و تجربیات چندین ساله قضایی خود را به همراه مطالعات مفید دیگر، با کاربران به اشتراک گذارم. بزرگان گفته اند «ارزش دانش هر شخص به شمار خوانندگان آن است».

مطلب پیشنهادی

آیین نامه اجرایی قانون ممنوعیت بکارگیری تجهیزات دریافت از ماهواره مصوب ۱۳۷۴

قضاوت آنلاین: در اجرای ماده 11 قانون ممنوعیت بکارگیری تجهیزات دریافت از ماهواره ‌1373، آیین نامه اجرایی آن از سوی هیأت وزیران در تاریخ 9 فروردین 1374 تصویب شد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفاً به معادله ریاضی پاسخ صحیح دهید. محدوديت زماني آزار دهنده است.لطفاً کد امنيتي را مجدد بازگذاري کنيد.