خانه >> آراء >> آراء شعب دیوان عالی کشور در امور کیفری >> اعترافات و اظهارات متهمین پرونده علیه متهم دیگر حجیت شرعی ندارد (رأی شعبه دیوان عالی کشور)
آراء شعب دیوان عالی کشور در امور کیفری

اعترافات و اظهارات متهمین پرونده علیه متهم دیگر حجیت شرعی ندارد (رأی شعبه دیوان عالی کشور)

نشریه مأوی از زمان تأسیس، چند سال پیاپی آراء مراجع قضایی از شعب بدوی تا هیأت عمومی دیوان عالی کشور را انعکاس می داد که مورد استقبال جامعه حقوقی کشور نیز قرارگرفت اما متأسفانه این فعالیت ارزشمند بنابه‌جهات نامعلومی متوقف شد! پیشتر نقدی نیز در همین خصوص نوشته که منتشر شد. مع‌الوصف تلاش خواهم کرد تا از آرشیو بانک اطلاعات حقوقی شخصی، آراء معتبر را پس از تطبیق با تغییرات قوانین ماهوی و شکلی، در دسته بندی‌های موضوعی در قضاوت آنلاین منتشر نمایم. رأی حاضر برگرفته از وب سایت (سابق) مأوی‌نیوز در چهارشنبه ۲۰ تیر ۱۳۹۰ می‌باشد.

تاريخ رسيدگی: ۱۳۸۹/۵/۱۶ 
شماره دادنامه: ۳۵۹/۸۹
مرجع رسیدگی: شعبه سی و دوم دیوانعالی کشور

خلاصه جریان پرونده
ستواندوم «ح. س» به اتهام اخذ رشوه قدر متیقن چهار میلیون و پانصد هزار ریال در قبال تبانی با قاچاقچیان و رهایی افاغنه غیرمجاز تحت پیگرد دادسرای نظامی استان… قرار گرفته است، با این توضیح که ابتدا سرباز وظیفه «م. هـ» توسط مأمورین حفاظت در حالی که با یک دستگاه خودرو پژو صحبت می کرده رویت شده است و متعاقب دو دستگاه خودرو دیگر که حامل افاغنه غیرمجاز بوده اند به سرعت از مقابل پاسگاه عبور میکنند. 
در همین رابطه نامبرده دستگیر شده و اظهار داشته ستوان ص. به من دستور داده بود که ببینم چکار دارد. وقتی جلو رفتم احوال پرسی کردند و بعد حرکت کرد و پشت سر آن سه تویوتا حامل افاغنه عبور کردند و اضافه کرده که ماشین‌های افاغنه زیادی آمدند و عبور کردند و ستوان «ص.» در جاده بود و راه پاک کن افغانی‌ها می‌آمدند و با او صحبت می‌کردند و بعد خودروهای تویوتا و پژو حامل افاغنه می‌آمدند و عبور می‌کردند.
پنج روز قبل ستوان «ص.» و استوار «ب.» از خودروهای حامل افاغنه پول گرفتند. فردای آن روز ۱۰ هزار تومان استوار «ب.» به من داد و در شیفت قبل بیش از ۵۰ الی ۱۰۰ دستگاه خودرو حامل قاچاقچیان انسان و راه پاک کن می‌آمدند و می‌رفتند من دورتر ایستاده بودم و ندیدم پول گرفته اند. ستوان «ص.» نیز در حالی که به بهانه قضا حاجت به طرف بیابان رفته بود با انداختن ۴۰ هزار تومان وجه نقد و دو برگ کاغذ که شماره خودرو تویوتا نوشته شده بود دستگیر شده و منکر شده و استوار «ب» نیز اتهام وارده را تکذیب کرده است. 
در بازجوئی مرحله بعد ستوان «ص» اقرار نموده از چهار دستگاه خودرو جمعاً ۴۰ هزار تومان در قبال رهایی افاغنه غیرمجاز دریافت کرده است و استوار «م. ب» نیز اقرار کرده جمعاً ۷۰ هزار تومان از هفت دستگاه خودرو اخذ نموده، ۱۰ هزار تومان به سرباز «هـ.» داده و قرار بود نصف دیگر را به ستوان «ص.» بدهم.
سرباز «هـ.» اظهار داشته روز دستگیری ما حدود ۵۰ خودروی متوقف شدند که رانندگان پژو ۱۰ هزار تومان و رانندگان تویوتا ۱۵ تا ۲۰ هزار تومان پرداخت می‌کردند. من حدود ۶ مرحله با ستوان «ص.» و استوار «ب.» به مأموریت اعزام شدم که هر مرحله تا صبح ۵۰ دستگاه خودرو متوقف شده و از هر خودرو مبالغی بین ۱۰ تا ۲۰ هزار تومان اخذ و آزادشان میکردند. وي اضافه کرده در ۵ مرحله با ستوان «س.» جانشین پاسگاه و گروهبان «ک.» اعزام شدهام که هر بار ۳۰ الی ۴۰ خودرو متوقف و از هر کدام مبلغ ۱۰ تا ۲۰ هزار تومان اخذ و رهایشان می‌کردند. حتی در یک مرحله یک خودرو قصد فرار داشت ستوان «س.» او را با خارک پنچر و متوقف نمود که از آن خودرو در قبال آزادی مبلغ زیادی گرفتند.
سهم من در طول مدت خدمت در… حدود دویست هزار تومان بود که به من پرداخت شده است گروهبان «ع. ک» نیز به اخذ مبلغ ۷۰ هزار تومان رشوه به تنهایی اقرار کرده و اضافه نموده شب‌هایی که با ستوان «س.» بودم. حدود هشت دستگاه خودرو توسط گشت ما توقیف و از هر خودرو ۱۰ هزار تومان توسط «س.» دریافت گردید و این اقدام به مدت ۵ شب ادامه داشت و در این شب‌ها ستوان «س.» به من ۱۵ الی ۲۰ هزار تومان پرداخت می‌کرد.
ستوان «س.» در بازجوئی مأخوذه بزه انتسابی را تکذیب و اظهارات و اعترافات دیگر همکاران خود را منکر شده است. 
در مواجهه حضوری با سرباز «هـ.» و با گروهبان «ک.» نیز اتهام را تکذیب کرده است. البته گروهبان ک. اقاریر قبلی خود را در مراحل بعد تکذیب و سرباز «هـ» اظهار داشته جمعاً ۲۰۰ هزار تومان رشوه دریافت شده که ۳۰ هزار تومان را در شیفت آقای «س.» گرفته و ۱۷۰ هزار تومان در شیفت آقای «ص.» بوده که به عنوان سهمیه اخذ کرده است.

در نهایت دادسرا [نظامی تهران] در خصوص اتهام ستوان «س.» دائر به اخذ رشوه قدر متیقن چهارصد و پنجاه هزار تومان، کیفرخواست صادر نموده و شعبه اول دادگاه نظامی یک استان… عهده دار رسیدگی به پرونده شده و در جلسه دادگاه ستوان «ص.» اتهام وارده را تکذیب و اظهارات قبلی را توجیه نموده و استوار «ب.» به اخذ رشوه به مبلغ ۹۰ هزار تومان اقرار کرده و سرباز «هـ» نیز اتهام وارده را پذیرفته است. ستوان «س.» همچنان منکر اتهام بوده و در مقام اخذ آخرین دفاع ستوان «ص.» و «م. ب» و «هـ.» تقاضای عفو و بخشش نموده‌اند.

دادگاه با اعلام ختم رسیدگی برابر دادنامه شماره ۸۸۰۹۹۷۹۱۸۷۱۰۰۴۳۴ – ۲۴/۱۲/۸۸ ستوان «س.» را با اشاره به اظهارات سرباز «هـ.» و گروهبان «ک.» علیه وی و اینکه اظهار بی اطلاعی او از دریافت وجه توسط دیگر مأمورین غیرممکن است، زیرا نمی‌شود مأمورین حاضر در گشت اقدام به اخذ وجه بنماید، لیکن مسئول اکیپ از آن مطلع نباشد. مجرمیت هر پنج نفر از جمله ستوان «س.» را احراز و اخیرالذکر را به استناد بند ب ماده ۱۱۸ و ماده ۴ و ماده ۵ قانون مجازات جرائم نیروهای مسلح و رعایت مواد ۲۲، ۴۲، ۱۸ (تبصره ذیل) و ماده ۴۸ قانون مجازات اسلامی به پرداخت پانزده میلیون ریال جزای نقدی بدل از حبس و جزای نقدی معادل وجه مأخوذه و محرومیت از ترفیع به مدت یکسال محکوم نموده است. 
پس از اینکه دادنامه ابلاغ شده در فرجه قانونی آقایان «ع. س» و «م. ع.» با تقدیم لایحه ای به شرح مندرج در صفحات ۲۶۹ و ۲۷۰ پرونده که طی شماره ۴-۲۹/۱/۸۹ ثبت و ضمیمه پرونده شده، به وکالت از ستوان «ح. س» ضمن پرداخت هزینه دادرسی نسبت به رأی صادره اعتراض و تقاضای تجدیدنظرخواهی کرده‌اند (لایحه اعتراضیه حین المشاوره قرائت خواهد شد.)
پرونده امر به دفتر دیوان عالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع گردیده است.
هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای قائم مقامی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای رضا صفرپور-دادیار دیوان عالی کشور، اجمالاً مبنی بر: تقاضای رسیدگی و اتخاذ تصمیم شایسته را دارم. در خصوص دادنامه تجدیدنظر خواسته مشاوره نموده چنین رأی می دهد:

رأی ۳۵۹/۸۹ مورخ ۱۳۸۹/۵/۱۶  شعبه سی و دوم ديوان عالي کشور

نظر به اینکه، اظهارت و اعترافات دیگر متهمین پرونده، علیه ستوان «ح. س» حجیت شرعی ندارد و صرفاً علیه خودشان نافذ می باشد و مشارالیه [ستوان «ح. س»] در جمیع مراحل تحقیق دادرسی بزه انتسابی را تکذیب نموده و استدلال دادگاه مبنی لزوم اطلاع مافوق از اقدامات عوامل تحت امر، نمی‌تواند موجبات حصول علم از طریق متعارف باشد. لذا تقاضای تجدیدنظر خواهی مطروحه موجه تشخیص و به استناد بند «د» ماده ۶ قانون تجدیدنظر آراء دادگاهها، ضمن نقض دادنامه تجدیدنظر خواسته در خصوص «ح.س» رسیدگی مجدد را به شعبه دیگر دادگاه نظامی یک استان… محول می نماید.

منبع: قضاوت آنلاین

درباره ی مدیر سایت

دانشجوي کارشناسي ارشد حقوق خصوصی و علاقمند به فناوري اطلاعات و ارتباطات. از زمان آشنایی با فضای مجازی، مشاهده سایت های حقوقی و معایب آنها؛ تصمیم داشتم تا وب سایت حقوقی آموزشی با قابلیت دانلود رایگان انواع فایل های صوتی، ویدیویی،کتب الکترونیکی و ... که فاقد آن ایرادات باشد را تأسیس نمایم که به لطلف خدا در سال گذشته میسر شد. بخش های مختلف سایت به مرور تکمیل خواهد شد به نحوی که مطالب آن حوزه های مختلف حقوقی را در برداشته و بتواند نیازهای متنوع کاربران را پوشش دهد.«تا چه قبول افتد و چه در نظر آید»

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفاً به معادله ریاضی پاسخ صحیح دهید. محدوديت زماني آزار دهنده است.لطفاً کد امنيتي را مجدد بازگذاري کنيد.