خانه » قوانین » قوانین کیفری » قانون گذرنامه مصوب ۱۳۵۱ مجلس شورای ملی با اصلاحات و الحاقات بعدی
گذرنامه جمهوری اسلامی ایران
گذرنامه جمهوری اسلامی ایران

قانون گذرنامه مصوب ۱۳۵۱ مجلس شورای ملی با اصلاحات و الحاقات بعدی

آخرین بروزرسانی پست: تاریخ ۲ بهمن ۱۳۹۷ ساعت ۰۸ و ۲۰ دقیقه ب.ظ

image_pdfimage_print

قضاوت آنلاین: اولین قانون گذرنامه در سال ۱۳۱۱ تصویب شد. این قانون به موجب ماده ۴۲ قانون گذرنامه مصوب ۱۳۵۱/۱۲/۱۰ مجلس شورای ملی نسخ صریح گردید. قانون اخیر که به عنوان قانون لازم‌الاجراء مجری است، در فواصل زمانی متعدد مورد اصلاح قرارگرفت و موادی به آن الحاق گردید که مستندات آن به ترتیب تاریخ و مرجع تصویب به شرح زیر است:

✓ قانون اصلاح ماده ۱۰ قانون گذرنامه مصوب ۱۳۵۱/۱۲/۱۰ مصوب ۱۳۵۳/۹/۱۱ مجلس شورای ملی
✓ لایحه قانونی اصلاح تبصره ذیل ماده ۵ قانون گذرنامه مصوب ۱۳۵۸/۱۰/۵ شورای انقلاب
 لایحه قانونی اصلاح ماده ۱۶ قانون گذرنامه مصوب ۴ اسفند ماه ۱۳۵۸ شورای انقلاب
✓ قانون اصلاح فصل سوم قانون گذرنامه مصوب ۱۰ اسفند ماه ۱۳۵۱ مصوب  ۱۳۶۲/۰۳/۲۶ مجلس شورای‌اسلامی
✓ قانون راجع به اصلاح ماده ۱۶ قانون گذرنامه مصوب دهم اسفند ماه ۱۳۵۱ مصوب ۱۳۶۲/۰۸/۰۳ مجلس شورای‌اسلامی
✓ قانون الحاق ماده واحده به قانون گذرنامه مصوب ۱۳۵۱/۱۲/۱۰ مصوب ۱۳۶۷/۱۰/۱۱ مجلس شورای‌ اسلامی
✓ ماده واحده قانون اصلاح بند ۱ ماده ۱۸ قانون گذرنامه مصوب ۱۳۵۱/۱۲/۱۰ مصوب ۲۳ مرداد ماه ۱۳۷۰ مجلس شورای‌اسلامی
 ماده واحده قانون اصلاح مواد ۲۵ و ۲۶ قانون گذرنامه مصوب ۱۳۵۱/۱۲/۱۰ مصوب ۳ /۷/۱۳۷۳ مجلس شورای‌اسلامی
✓ قانون اصلاح قانون اصلاح فصل سوم قانون گذرنامه مصوب ۱۳۷۷/۰۲/۲۰ مجلس شورای اسلامی
 قانون تغيير قانون اصلاح بند (۱) ماده (۱۸) قانون گذرنامه مصوب ۱۳۷۰ و اصلاح ماده ۳۳ قانون گذرنامه مصوب ۱۳۵۱ مصوب ۲۳ خرداد ۱۳۸۰ مجلس شورای اسلامی
✓ بند چ ماده ۱۶۵ قانون امور گمرکی مصوب ۱۳۹۰/۸/۲۲ مجلس شورای اسلامی
✓ قانون تشدید مجازات مترددین به فلسطین اشغالی و اصلاح ماده ۳۶ قانون گذرنامه مصوب ۱۳۹۰/۸/۲۳ مجلس شورای اسلامی

تمامی تغییرات صورت گرفته در متن قانون حاضر اعمال گردید و مواد سابق برای بررسی تحولات قانونی در زیرنویس در هر ماده با رنگ قهوه‌ای و خطی روی آن  آورده شد. تغییرات بعدی نیز به همین نحو در متن قانون لحاظ خواهدشد.

قانون گذرنامه مصوب ۱۰ اسفند ۱۳۵۱ مجلس شورای ملی با اصلاحات و الحاقات بعدی مجلس شورای اسلامی

فصل اول – کلیات

ماده ۱ –گذرنامه سندی است که از طرف مأموران صلاحیتدار دولت شاهنشاهی مذکور در این قانون برای مسافرت اتباع ایران به خارج و یا اقامت ‌در خارج و یا مسافرت از خارج به ایران داده می‌شود.

ماده ۲ – اتباع ایران برای خروج از کشور و یا اقامت در خارج و یا مسافرت از خارج به ایران باید تحصیل گذرنامه نمایند. صدور گذرنامه منوط به ‌ارائه اسنادی است که هویت و تابعیت ایرانی تقاضاکننده را ثابت نماید. اسناد مزبور به موجب آیین‌نامه اجرایی این قانون تعیین خواهد شد.

ماده ۳ – خروج از کشور بدون ارائه گذرنامه یا مدارک مسافرت مذکور در این قانون ممنوع است.

ماده ۴ (مصوب ۱۳۵۱/۱۲/۱۰)- به موجب بند چ ماده ۱۶۵ قانون امور گمرکی مصوب ۱۳۹۰/۸/۲۲ مجلس شورای اسلامی نسخ صریح شد.

زیرنویس:

زیرنویس:

ماده ۴ (مصوب ۱۳۵۱/۱۲/۱۰)- ورود به کشور و یا خروج از آن فقط از نقاطی که بنا به پیشنهاد وزارت کشور و تصویب هیأت وزیران تعیین و آگهی خواهد شد مجاز است.

ماده ۵ – بازرسی گذرنامه و مدارک مسافرت و رسیدگی به آنها در مرز با شهربانی کل کشور و در نقاطی که شهربانی نباشد به عهده ژاندارمری کل‌کشور است.
‌مأموران مربوط مکلفند از ورود افرادی که فاقد گذرنامه یا مدارک لازم برای ورود به ایران باشند جلوگیری نمایند.

امتیاز 1امتیاز 2امتیاز 3امتیاز 4امتیاز 5 (4 رأی, میانگین: 5٫00 از5)
Loading...

درباره‌ی علیرضا مرادی

قاضی سابق دادگستری، وکیل پایه یک کانون وکلای مرکز، کارشناس ارشد حقوق خصوصی و عضو گروه تحریریه قضاوت آنلاین که در نظر دارم دانش و تجربیات قضایی و وکالتی خود را به همراه نتایج مطالعات مفید دیگر با کاربران به اشتراک گذارم. بزرگان گفته‌اند: «ارزش دانش هر شخص به شمار خوانندگان آن است.» شماره همراه 6004 - 675 - 0939 برای مشاوره حقوقی و پاسخگویی در تلگرام و وکالت پرونده‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *